Το Μυστήριο της Μαρί Ροζέ

Home / Το Μυστήριο της Μαρί Ροζέ
Το Μυστήριο της Μαρί Ροζέ

Το Μυστήριο της Μαρί Ροζέ

ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΕΙΤΕ ΤΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΣΑΣ

με την συνεργασία του viva.gr

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα το αριστούργημα του

Έντγκαρ Άλλαν Πόε

Το Μυστήριο της Μαρί Ροζέ

Η Θεατρική ομάδα ΜΗΔΕΙΑ παρουσιάζει το αριστούργημα του Έντγκαρ Άλλαν ΠόεΤο Μυστήριο της Μαρί Ροζέ” σε μετάφραση και θεατρική απόδοση του Εμμανουήλ Γ. Μαύρου.

Το μυστήριο της Μαρί Ροζέ

Περίληψη:

Το σώμα μιας νεαρής γυναίκας, αγνώστων λοιπών στοιχείων, βρέθηκε να επιπλέει στις όχθες του Σηκουάνα στο Παρίσι. Η νεαρή γυναικα είχε χτυπηθεί βίαια και πετάχτηκε στο ποτάμι. Μέρος του φορέματός της είχε αφαιρεθεί και χρησιμοποιήθηκε αντί σχοινιού για να συρθεί το άψυχο σώμα της στην όχθη του ποταμιού.

Πολυάριθμοι μάρτυρες κατέθεσαν ότι άκουσαν τις φωνές της ή είδαν το πιθανό δολοφόνο, με αποτέλεσμα όλοι να είναι ύποπτοι. Έτσι, οι έρευνες της αστυνομίας βρίσκονται μπροστά σε ένα απόλυτο αδιέξοδο οπότε ο Αστυνομικός Διευθυντής του Παρισιού ζητά από τον άνθρωπο που τον είχε βοηθήσει στη διαλεύκανση των φόνων της οδού Μοργκ, Αύγουστο Ντυπέν, αυτόν τον ευφυή, εκκεντρικό, περιθωριακό διανοούμενο ιδιωτικό αστυνομικό ερευνητή και μαζί αναλαμβάνουν να διαλευκάνουν το μυστήριο της δολοφονίας της.

Διάρκεια Παράστασης: 80′

Charles Baudelaire

Charles Baudelaire

,,,,Το Μυστήριο της Μαρί Ροζέ εκτιμώ πως επρόκειτο για αριστούργημα!

Σημείωμα Σκηνοθέτη

Έντγκαρ Άλλαν Πόε

Edgar Allan Poe

Πριν υπάρξει ο Ηρακλής Πουαρό της Agatha Christie αλλά και ο Σέρλοκ Χολμς του Arthur Conan Doyle, πριν καν εμφανιστεί στο λεξιλόγιό μας η λέξη “ντετέκτιβ”, ο Πόε δημιούργησε τον χαρακτήρα του C. Auguste Dupin (Σ. Αύγουστος Ντυπέν). Ο Dupin ήταν ένας εκκεντρικός Παριζιάνος, ιδιοφυΐα στο να λύνει δολοφονίες που μπέρδευαν την αστυνομία της πόλης του Παρισιού. Για να δημιουργήσει τις ιστορίες του ντετέκτιβ του, ο Πόε έκανε πολλές έρευνες για πραγματικά εγκλήματα, συμπεριλαμβανομένου ενός από τα πιο παράξενα μυστήρια δολοφονίας του αιώνα, όπως αυτό της Mary Cecilia Rogers, που ο Πόε βασίστηκε για να γράψει το αριστούργημά του “Το Μυστήριο της Μαρί Ροζέ”.

Ο Πόε με αυτό το δεύτερο στη σειρά έργο του – είχε προηγηθεί τον Απρίλιο του 1841 μια σύντομη ιστορία με τίτλο “The Murders in the Rue Morgue” (Οι φόνοι της οδού Μοργκ)

– θέτει τα θεμέλια ενός λογοτεχνικού είδους, που συνηθίσαμε σήμερα να το ονομάζουμε Αστυνομική Ιστορία Μυστηρίου και οι ειδικοί μελετητές το θεωρούν υποκατηγορία της Πεζογραφίας Μυστηρίου (Mystery Fiction). Συνεπώς, εκτός από τη μεγάλη λογοτεχνική αξία του, έχει και μνημειακό χαρακτήρα. Το πιο σημαντικό είναι πως σε αυτό το δεύτερο πεζογράφημα του Πόε, βασικός ήρωας είναι ο ερευνητής εγκληματικών ενεργειών (detective) Σ. Αύγουστος Ντυπέν, ο πρώτος ήρωας – ιδιωτικός ντετέκτιβ, στην ιστορία της λογοτεχνίας, που ασχολείται αποκλειστικά με την εξιχνίαση εγκλημάτων, τον οποίο ο Πόε σύστησε στο κοινό στο πρώτο έργο του “Οι φόνοι της οδού Μοργκ”.

Ο Αύγουστος Ντυπέν είναι ένας ευφυής, εκκεντρικός – περιθωριακός στην κυριολεξία – διανοούμενος που βρίσκει ευχαρίστηση μόνον όταν λύνει αστυνομικά προβλήματα. Η λογική ανάλυση είναι το μόνο πράγμα για το οποίο έχει συναισθήματα. Της είναι τόσο αφοσιωμένος που θα μπορούσε ακόμη και να παραλογιστεί για χάρη της. Ίσως μάλιστα ορισμένοι από αυτούς τους παραλογισμούς να τον οδηγούν με μεγαλύτερη ταχύτητα σε λογικά συμπεράσματα. Ο ίδιος ήρωας εμφανίζεται και στην τρίτη αστυνομική ιστορία μυστηρίου του Πόε, “To κλεμμένο γράμμα”.

Emmanuel G. Mavros

Εμμανουήλ Γ. Μαύρος - Σκηνοθέτης

“Το μυστήριο της Μαρί Ροζέ” είναι το μεγαλύτερο, σε έκταση, από τα τρία διηγήματα του Πόε και βασίζεται στην πραγματική δολοφονία της Mary Rogers, υπαλλήλου καπνοπωλείου και εξαιρετικά όμορφης γυναίκας της εποχής, η οποία είχε πολλούς θαυμαστές και επίδοξους εραστές. Το πτώμα της βρέθηκε να επιπλέει στον ποταμό Χάντσον και αρχικά θεωρήθηκε θύμα συμμορίας. Ένας μάρτυρας, όμως, κατέθεσε πως ήταν έγκυος και είχε μόλις υποβληθεί σε έκτρωση που είχε πάει στραβά. Αυτό, σε συνδυασμό με την αυτοκτονία του αρραβωνιαστικού της, θεωρήθηκε και η ανεπίσημη εξήγηση του μυστηρίου, καθώς επίσημα δεν διαλευκάνθηκε ποτέ. Παρόλο που στο πεζογράφημα αυτό δεν έχουμε άμεση ανάμιξη του ερευνητή στην υπόθεση, ο Πόε κάνει μια λαμπρή αφηγηματική εφεύρεση: τον «ντετέκτιβ της πολυθρόνας», όπου το μυστήριο του εγκλήματος επιλύεται μόνο μέσα από την ανάγνωση των σχετικών με την υπόθεση άρθρων στις εφημερίδες. Ο Πόε αλλάζει το όνομα της Mary Rogers (Μαίρη Ρότζερς) σε Marie Roget (Μαρί Ροζέ) και μεταφέρει την υπόθεση από τη Νέα Υόρκη στο Παρίσι.

Παραθέτει πληθώρα άρθρων από τις αμερικανικές εφημερίδες, αλλάζοντας τα ονόματα – όπως και αυτά των μαρτύρων – αλλά ταυτόχρονα προσθέτει και δικά του δημοσιεύματα, αποκυήματα της δημιουργικής του φαντασίας, προκειμένου να υποστηρίξει την δική του άποψη για το έγκλημα. Μια άλλη καινοτομία του Πόε σε αυτή την ιστορία είναι η εισαγωγή της επιστημονικής ανάλυσης στο αστυνομικό αφήγημα. Ο Πόε, μέσω του Ντυπέν, εξηγεί επιστημονικά τα διάφορα στάδια αποσύνθεσης ενός πτώματος στο νερό και υπολογίζει το χρονοδιάγραμμα του εγκλήματος. “Το μυστήριο της Μαρί Ροζέ” γράφτηκε λίγο μετά το πραγματικό έγκλημα και η υπόθεση δεν είχε διαλευκανθεί. Η αλήθεια είναι πως η υπόθεση μέχρι σήμερα παραμένει ανεπίλυτη, καθώς δεν έχει αποδειχθεί, πέρα από κάθε αμφιβολία η ενοχή του αυτόχειρα αρραβωνιαστικού. Ίσως, λοιπόν, ο Πόε – στην δική του εκδοχή – να είχε ανακαλύψει τον πραγματικό δολοφόνο.

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα το διήγημα αυτό του Πόε “Το Μυστήριο της Μαρί Ροζέ” μεταφέρεται στο θεατρικό σανίδι με τους πρωταγωνιστές να βγαίνουν από τα παγωμένα άρθρα των εφημερίδων και να ζωντανεύουν στη σκηνή. Προσπάθησα να αποδώσω το μεγαλείο της μαθηματικής επαγωγικής ανάλυσης μετουσιώνοντας αυτό το λογοτεχνικό αριστούργημα του Πόε σε θεατρικό έργο, διατηρώντας όσο μπορούσα την λογική έρευνα του ήρωα στην λύση του μυστηρίου.

Το εύκολο σε αυτό το εγχείρημα ήταν η γλώσσα του Πόε καθότι η έκφρασή του στα αγγλικά είναι άμεση και κατανοητή, η τεχνική του όμως, η οποία πάνω στο χαρτί μετουσιώνεται σε μια σκέψη που αφορά το σκοτάδι και συνάμα το φως της ανθρώπινης ψυχής, που είναι τόσο μπερδεμένα και τόσο αριστοτεχνικά τοποθετημένα στην ανάπτυξη της αφήγησής του, δημιουργεί δυσκολίες στους κανόνες δομής ενός θεατρικού έργου. Όμως το πιο δύσκολο σε αυτή την θεατρική διασκευή, είναι η αναμέτρηση με τις εικόνες και τις μαθηματικές συμπαντικές σκέψεις του Πόε, να μπορέσουν να σταθούν με απλότητα στο σήμερα και να μεταδώσουν τις αξίες που εμπεριέχονται μέσα σε αυτές.
Σκέψεις όπως: ο εν δυνάμει εγκληματίας είναι ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας, τα εύκολα συμπεράσματα βγαίνουν πάντοτε από τους φερόμενους ως “ειδικούς” εφευρίσκοντας πάντα εξιλαστήρια θύματα και οι αρθρογράφοι “αστυνομικοί” – παρατηρητές της καρέκλας, είναι οι επίδοξοι αστυνομικοί ρεπόρτερ των εφημερίδων που αρκετές φορές κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό.

Εμμανουήλ Γ. Μαύρος
Σκηνοθέτης

Project details
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ